Saturday, June 2, 2012

Realidad ng buhay

Habang ako ay pauwi galing trabaho biglang bumalik ang aking mga alaala ng aking kabataan. Mga bagay na masasaya ng ako ay nasa hayskul pa hanggang naisip ko na lang na hindi na ito maibabalik pa. Kaya pala siguro lagi na lang nilang nasasabi na mabuhay dapat ng walang pagsisisi at sulitin natin ito dahil ang mga panahon na iyon ay hindi na maibabalik pa. Hanggang pagbabalik tanaw na lamang ang tanging magagawa natin at wala ng iba. Ngayon ako ay nasa tamang edad na para buhayin ang aking sarili, hindi na dapat humingi ng baon sa magulang o mga kapatid. Malaya na ako kung maituturing ng iba pero meron pa rin akong mga responsibilidad na hindi ko maaaring iwan na lang.

Ang mga nagdaang panahon ay para hangin lang na dumaan at humaplos sa aking katawan. Kahit anong pilit mong habulin ito ay hindi mo mahuhuli at mahahabol. Mabilis siya at mailap. Kahit saan ay makikita mo siya ngunit hanggang doon na lang iyon. Iniisip ko ngayon ay ang paraan kung paano ako kikita ng malaki upang matustusan ang aking mga gastusin at pangangailangan. Marahil mapalad na ang ibang kaedad ko na may mga magulang pa rin na handa silang bigyan ng panustos sa kanilang mga gastusin o hindi kaya may magagandang hanapbuhay na kaya silang buhayin hanggang sila ay nabubuhay sa mundong ibabaw.

Noong araw ay marami sagana kami sa pagkain at panggastos. Hindi naman kami mayaman. May tamang panustos lang sa mga pangangailangan. Maraming lupa ang lola ko na minana niya lang sa kanyang mga magulang at kasama na rin dito ang mga naiwan na ari-arian ng aking lolo ng ito ay yumao bago pa ikasal ang ama ko. Noon sagana ang buhay, maraming pagkain sa hapag at pinamimigay pa nga ng lola ko ang sobra sa kanyang mga katiwala sa mga lupa. Naglalaro kami noon ng mga kapatid ko sa mga sako ng palay na inani galing sa bukid. Minsan pinagagalitan kami dahil maaari naming mabutas ang mga sako at matapon ang mga palay sa loob. Sadyang masaya ang mga araw na iyon ngunit hindi na ngayon.

Habang sinusulat ko ang mga talata ng aking kaisipan sa harap ng kumpyuter ay iniisip ko din ang mga mangyayari sa akin pagkatapos ko ng aking kurso. Anong trabaho kaya ang naghihintay sa  akin? Sapat na kaya ang sahod na makukuha ko sa aking unang trabaho pagkatapos ng kolehiyo? Maibabalik ko pa ba ang dating buhay na kinagisnan noong bata pa ako? Sana malaman ko ang mga kasagutan sa lalong madaling panahon.

No comments:

Post a Comment