Wala akong magawa ngayong araw kaya nandito ako nakaharap sa monitor ng computer. Nag-iisip kung ano ang magandang isulat sa aking blog ngunit mahirap pilitin ang aking sarili dahil ang aking sarili mismo ay hirap na gawin ang gusto ko. Ano ba ang halaga ng isang araw na tinatamad kang gawin ang mga bagay na dapat ay gagawin mo? Bakit kailangang may ganitong sandali sa ating buhay kung saan ay nagmumuni-muni ka sa mga bagay-bagay dito sa mundo. May puwang ba ito sa buhay ko? Ano ba ang mapapala ko sa sandaling ito?
Nakakatuwang isipin na ang Panginoon ay may sariling paraan para tayong mga nilalang sa lupa ay magkaroon ng oras upang magbalik-tanaw sa mga nangyari sa ating buhay. Masama man o mabuti, basta ito ay nangyari sa atin. Hindi mahalaga kung napasama ka nito o napabuti bilang isang tao. Ang mahalaga ay matutunan natin ang mga aral na dapat ay napulot natin sa mga karanasang iyon. Marahil ay isang paraan ito ng Panginoon upang kausapin tayo sa pamamagitan ng ating konsensiya. Isang araw ng pagbubulay-bulay.
Minsan nakakatuwang isipin na ang mga simpleng araw dito sa mundo ay siya palang pinakamahalagang sandali ng ating buhay. Nagsisilbi itong bintana ng ating buhay. Dito makikita natin kung ano pa ba ang dapat nating gawin upang mabuti natin ang ating mga sarili at nang maging kaaya-aya tayo sa paningin ng ating mahal na Panginoon.
Lahat kaya ng tao ay katulad ko na mayroong ganitong sandali ng kanilang buhay na nakakapagbalik-tanaw sila sa nakaraan at naiisip nila ang kahalagahan ng mga ito sa kanilang mga sarili? Ang hirap isipin na ang isang payak na bagay ay maaaring maging pinakakomplikado at pinakamahalaga sa ating buhay.
No comments:
Post a Comment